فریاد مردم گیلان- ASTARAo@YAHOO.COMایمیل ارسال خبر و عضویت

عربستان به دنبال چیست!؟/ پشت پرده استعفای رفیق حریری

تاریخ:یکشنبه 21 آبان 1396-06:36 ب.ظ

از ابتدای امر هم مشخص بود که پادشاه جدید عربستان و کابینه وی، مشخصا فاقد بلوغ سیاسی و پختگی مدبرانه و مصلحت اندیشی اسلاف خود در حکومت قبل هستند و با تصمیمات شتابزده و گاها احساسی، سعی در بوجود آوردن نوعی سیاست اجرایی جدید در خاورمیانه دارند که شاید از آن بتوان به«سیاست ایجاد تنش و درگیری و مقابله» نام برد. نوع برخوردها و تصمیم گیری هایی که به ظاهر از فرد تصمیم گیرنده یک قهرمان سیاسی می سازد، اما به سهولت و سادگی از منظر کارشناسانه همه متخصصین حوزه دیپلماسی بین المللی قابل درک بود که ماحصل این تصمیم گیری ها و واکنش های احساسی، اثراتی زیان بار بوجود خواهد آورد که دود آن به چشم منطقه و بیش از همه به چشم خود حکام عربستانی خواهد رفت. و مساله مهمتر اینکه منفعت این بازی های سیاسی و به اصطلاح جنگ قدرت در پشت پرده نهایتا نصیب چه کسانی خواهد شد؟ بی گمان پاسخ این پرسش برای کسانی که خود آتش این معرکه بازی ها را شعله ورتر می کنند، حلقه اصلی مجهول ماجراست.
شاید ریشه این بداخلاقی ها و بلندپروازی های بی پشتوانه و عجولانه تیم جدید مدیریتی عربستان را باید در این دید که دقیقا آنان در زمانی بر سر کار آمدند که سیاست های اجرایی جمهوری اسلامی در منطقه و جهان در بهترین شرایط خود در چندین سال اخیر قرار داشت. از یک طرف برجام به نتیجه مطلوب خود رسیده بود و علیرغم کارشکنی های رئیس جمهور جدید آمریکا، موج حمایت جهانی کم سابقه ای از این توافق بین المللی و حقانیت هسته ای ایران و ملت ایران وجود داشت. از طرف دیگر نیروهای نظامی ایران در منطقه داعش را تا حد زیادی به عقب رانده بودند و دست آنان را از دست درازی به حکومت سوریه و مردم آن و بخش های کثیری از عراق کوتاه کرده بودند. در این اوضاع در یک اقدام مشابه و با یک کپی برداری ناشیانه از حضور و همیاری نیروهای نظامی ایرانی در این کشورها، عربستان اقدام به حمله ای نظامی به کشور یمن نمود تا بلکه قدرت نمایی ویژه ای در گوشه ای دیگر از خاورمیانه از خود نشان دهد. اقدامی که به دلیل عدم مشروعیت سیاسی و ناپختگی حکام عربستانی به ضد آنان بدل شد و با کشته شدن فوج بسیاری از غیرنظامیان از جمله زنان و کودکان به یک جنایت جنگی بدل گشت. در حقیقت هر چه حکام عربستانی در این چند سال اخیر کارت های خود را در هر مساله و هر بحران و هر کشوری بازی کردند، نتیجه ای نگرفت و به ضد آنان بدل شد. آنچه که برای آنان می ماند فقط یک تریبون بود و چند گفتار و مصاحبه مغرضانه که در آن ایران را مسبب اصلی آشوب ها و درگیری ها در منطقه بنامند. اما چه کسی وجود داشت و دارد که حرف آنان را باور کند؛ در حالی که شواهد و قرائن چیز دیگری نشان می دهند؟

اما تازه ترین اقدامی که در این چند روز اخیر حکام عربستانی در قبال استعفای رفیق حریری، نخست وزیر لبنان، انجام دادند؛ شاید در نوع خود در تاریخ سیاسی نیم قرن اخیر بی سابقه بوده است. صرفنظر از غیرقانونی بودن استعفای یک شخصیت سیاسی در کشوری بیگانه و عجیب بودن اعلام وجود تهدید و خطر برای سلامت جان وی با وجود تکذیب نیروهای امنیتی لبنان و پلیس این کشور؛ شکل ماجرا، نوع اجرای آن و زمان وقوع چنین اتفاقی در نوع خود کم سابقه است. آن هم در زمانی که لبنان به یاری حزب الله یکی از آرامترین دوره های سیاسی خود را می گذاند و مدتها بود که از تنش و درگیری های سیاسی و قبیله ای در این کشور خبری نبود.

http://etedaleshomal.ir/wp-content/uploads/2017/11/444.jpg

پیروزی های ایران در نبرد با داعش در سوریه و عراق و تثبیت حکومت قانونی سوریه در حقیقت شکل موازنه قوا در منطقه را عملا به نفع ایران برگرداند و از آن طرف حضور نیروهای نظامی عربستان در یمن نه تنها تاکنون به پیروزی ای منجر نشده، بلکه نتایج آن بیشتر به شکستی سخت و یک رسوایی بین المللی شبیه است. در چنین برهه ای وقتی که سیاست های مقتدرانه تنش زدایانه جمهوری اسلامی که به مدد سیاست صلح جویانه دولت تدبیر و امید به دست آمده و در حال تقویت قدرت جمهوری اسلامی برای ایجاد صلح و ثبات در منطقه است، از دید حکام جدید و کم تجربه عربستان بهترین کار این آمد که حالا که اکنون دیگر داعشی وجود ندارد تا امریکا و غرب بتوانند از آن بعنوان یک بازی سیاسی استفاده کنند، که با ایجاد مجدد یک تنش و درگیری تازه، بازی جدیدی برای خود رقم بزنند؛ ناغافل از اینکه آتش این درگیری چه سودی برای طرفین و منطقه خواهد داشت؟ یا به قول رئیس جمهور ایران مگر جمهوری اسلامی را درست نشناخته اند و در باب آن مطالعه نکرده اند و مگر ندیده اند که استقامت و پایداری ملت ایران قدرت های بزرگ جهانی را نیز به زانو درآورده است؟ ایجاد صلح و ثبات منطقه ای از طرف هر یک از دو قدرت منطقه -ایران یا عربستان- اگر ایجاد شود بی گمان به نفع هر دو و تمام منطقه است. حال اگر این تدبیر در حکام عرب نبود و در کابینه رئیس جمهور ایرانی بود و محقق شد، شرط عقل اینست که طرف دیگر با آغوش باز آن را بپذیرد. کمتر کسی در بین تحلیل گران و کارشناسان سیاسی منطقه و جهان وجود دارد که قدرت و توان نظامی جمهوری اسلامی را ندانند و واقف به این مساله نباشد که وقوع یک درگیری نظامی در منطقه نه تنها عایدی برای عربستان نخواهد داشت، بلکه منجر به تقویت مالی کشورهای اروپایی و آمریکا خواهد شد و از همه مهمتر به قدرت گرفتن اسرائیل در منطقه خواهد انجامید.
با این وصف، واقعا مشخص نیست که حکام عربستانی و ولیعهد جوان و کم تجربه این کشور با چه نیت و تدبیری اصرار در اجرای سیاستهای خارجی نه چندان درست دو سه سال اخیر کشورش دارد که نتایج همه آنان جز شکست و زیان برای کشورش چیز دیگری نبوده است؟
بهتر نیست بجای اجرای چنین رویه ای، الگوی صلح آمیز و تنش زدای دیگر کشور قدرتمند منطقه یعنی ایران و تدبیر و امیدش را درنظر بگیرد تا بدون حضور دولت های خارجی به ایجاد صلح و ثبات در یک خاورمیانه قدرتمند کمک نماید.




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر




Admin Logo
themebox Logo